Otob\u00fcs h\u0131zla giderken, g\u00f6zlerim yollarda, akl\u0131m ise geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m evimdeydi. \u00dcniversite sonu\u00e7 belgesinin eve ula\u015ft\u0131\u011f\u0131 an\u0131 hat\u0131rlad\u0131m, t\u00fcm ev halk\u0131 mutluluktan havalara u\u00e7mu\u015f, sevin\u00e7ten evin i\u00e7inde z\u0131play\u0131p durmu\u015ftuk. Sonunda ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131m, art\u0131k d\u00fcnya benim i\u00e7in d\u00f6nmeye ba\u015fl\u0131yordu, uzun zamand\u0131r hayalini kurdu\u011fum o hayat ger\u00e7ek oluyordu.
\nEvdeki gurur ve mutluluk zamanla yerini h\u00fczne b\u0131rakt\u0131. \u0130lk defa evden ayr\u0131l\u0131yordum. \u0130lk defa evimden ba\u015fka bir yerde ya\u015fayacakt\u0131m. Annemin \u015fefkat dolu kuca\u011f\u0131n\u0131, babam\u0131n g\u00fcven dolu varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131k geride b\u0131rak\u0131yordum. E\u011fitimim haz\u0131rl\u0131kla beraber 5 sene s\u00fcrecekti, bu zaman dilimi \u015fimdiden g\u00f6z\u00fcmde b\u00fcy\u00fcyordu. Ailemle beni sanki sonsuz bir ayr\u0131l\u0131k bekliyordu. Evimizin kap\u0131s\u0131ndan \u00e7\u0131k\u0131p gidersem, sanki buras\u0131 bir daha benim evim olmayacak gibi hissediyordum. Annem y\u00fcz\u00fcnde zoraki beliren bir g\u00fcl\u00fcmseme ile e\u015fyalar\u0131m\u0131 haz\u0131rlamama yard\u0131m etti. Babam her ak\u015fam eve gelirken, ihtiyac\u0131m oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc bir s\u00fcr\u00fc e\u015fya ile \u00e7\u0131ka geliyordu. \u00d6nceden konu\u015fup planlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z e\u015fyalar olmad\u0131\u011f\u0131ndan, \u015fa\u015f\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131 belli etmemeye \u00e7al\u0131\u015farak, nazik\u00e7e kabul ediyordum getirdiklerini.
\nZaman ilerledi ve evden ayr\u0131lma zaman\u0131 geldi \u00e7att\u0131. B\u00fct\u00fcn e\u015fyalar\u0131m haz\u0131rlanm\u0131\u015f kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcne y\u0131\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Tek yapmam\u0131z gereken e\u015fyalar\u0131 arabaya yerle\u015ftirmek ve oto gara do\u011fru yola \u00e7\u0131kmakt\u0131. Gitme vakti gelmi\u015fti ve s\u0131rada vedala\u015fmak vard\u0131. \u0130\u00e7imi tarifsiz bir h\u00fcz\u00fcn kaplam\u0131\u015ft\u0131 ve hayat\u0131m bir daha eskisi gibi olmayacakt\u0131. Evdeki sessizlik, \u00f6l\u00fcm sessizli\u011finden farks\u0131zd\u0131. \u201cVakit geldi, e\u015fyalar\u0131 a\u015fa\u011f\u0131 indirelim\u201d dedi babam. Annem sessizce, \u201cHen\u00fcz erken de\u011fil mi\u201d dedi. Babam \u201cTrafik olabilir, daha e\u015fyalar\u0131 yerle\u015ftirece\u011fiz\u201d \u015feklinde yan\u0131t verdi. T\u00fcm aile beni \u00fcniversiteme yollamak i\u00e7in evin giri\u015finde toplanm\u0131\u015ft\u0131. Ablama s\u0131k\u0131ca sar\u0131ld\u0131m, abime ise ne\u015felendirecek bir iki \u015fey s\u00f6yledim. E\u015fyalar\u0131m\u0131 arabaya yerle\u015ftirdik ve yola koyulduk. Garaja geldi\u011fimizde vaktimiz azalm\u0131\u015ft\u0131 ve gecikmeden e\u015fyalar\u0131m\u0131 otob\u00fcse yerle\u015ftirip, annem ve babama sar\u0131ld\u0131m. Annem ve babam az konu\u015fmaya \u00f6zen g\u00f6stererek bana sar\u0131ld\u0131lar ve a\u011flamamak i\u00e7in kendilerini tuttuklar\u0131n\u0131 belli eden her zamanki ka\u00e7amak hareketlerle g\u00f6zlerini benden ka\u00e7\u0131rd\u0131lar. Biz \u015fu ana dek duygular\u0131n\u0131 zor belli eden bir aile olmu\u015ftuk ve her zaman a\u011flamaktan ka\u00e7\u0131nd\u0131k. Sessizce yanlar\u0131ndan ka\u00e7t\u0131m ve otob\u00fcsteki yerime oturdum. Yerime oturdum ve d\u0131\u015far\u0131y\u0131 seyre dald\u0131m, g\u00f6z\u00fcm yollarda, akl\u0131m, ailemdeydi.
\n******
\nGe\u00e7en ay kay\u0131t i\u015flemlerimi tamamlad\u0131\u011f\u0131m ve kalaca\u011f\u0131m yeri ayarlad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in, e\u015fyalar\u0131m\u0131 yerle\u015ftirmekten ba\u015fka yapacak i\u015fim yoktu. Kamp\u00fcs i\u00e7inde bulunan k\u0131z yurtlar\u0131ndan birine yerle\u015ftim. B\u00f6l\u00fcm arkada\u015flar\u0131m\u0131, kamp\u00fcs hayat\u0131n\u0131 ve \u00fcniversite ya\u015fam\u0131n\u0131 k\u0131sacas\u0131 yeni hayat\u0131ma dair her ayr\u0131nt\u0131y\u0131 \u00f6\u011frenmek i\u00e7in sab\u0131rs\u0131zlan\u0131yordum. Odama yerle\u015ftim ve yata\u011f\u0131ma uzand\u0131m. Hen\u00fcz odada yaln\u0131zd\u0131m, sab\u0131rs\u0131zl\u0131kla oda arkada\u015f\u0131m\u0131n gelmesini beklemeye koyuldum. Yol yorgunlu\u011fu, yata\u011fa uzan\u0131nca kendini belli etmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. G\u00f6z kapaklar\u0131ma engel olam\u0131yordum. Uykuya teslim olmam uzun s\u00fcrmedi. D\u00fc\u015f\u00fcmde kalabal\u0131k bir s\u0131n\u0131f ortam\u0131nda buldum kendimi, yakla\u015f\u0131k 30-40 ki\u015fi kadard\u0131k ve hararetli bir tart\u0131\u015fman\u0131n ortas\u0131ndayd\u0131k. Bir iki arkada\u015fla bu tart\u0131\u015fmay\u0131 y\u00f6netiyorduk ve s\u0131n\u0131ftaki herkesin olduk\u00e7a heyecanl\u0131 oldu\u011fu y\u00fczlerinden belliydi. Kalabal\u0131ktan bir arkada\u015f \u00f6ne at\u0131larak, sab\u0131rs\u0131zca uzun uzun konu\u015ftu \u201cBizim sorunlar\u0131m\u0131z\u0131, bizden daha iyi kimse anlayamaz, art\u0131k gen\u00e7lerin konu\u015fma zaman\u0131 geldi, bu \u00fcniversitedeki her \u00f6\u011frenci bu derginin yazar\u0131 olacak\u201d . Kap\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lma sesiyle uyand\u0131m, kap\u0131dan giren oda arkada\u015f\u0131m olmal\u0131yd\u0131 ve biraz \u00f6nce r\u00fcyamda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm k\u0131za \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde benziyordu. \u201cMerhaba, ho\u015f geldin\u201d dedi g\u00fcl\u00fcmseyerek. G\u00fcler y\u00fcz\u00fc ve s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7imi \u0131s\u0131tm\u0131\u015ft\u0131. Ona ayn\u0131 \u015fekilde kar\u015f\u0131l\u0131k verdim, \u201cMerhaba, ho\u015f buldum\u201d. S\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 ve i\u00e7tenli\u011fi bana evimi hat\u0131rlatm\u0131\u015ft\u0131. G\u00fczel bir dostluk do\u011fuyordu ve ben bundan daha fazla g\u00fczelli\u011fin az \u00f6nce kap\u0131dan girdi\u011finden hen\u00fcz habersizdim.
\n*******
\nZaman h\u0131zla ge\u00e7iyordu ve sonbahar\u0131n etkisine giren kamp\u00fcs muhte\u015fem renklere b\u00fcr\u00fcn\u00fcyordu. Sonbahar benim i\u00e7in art\u0131k sadece sar\u0131 bir renkten ibaret de\u011fildi ve hayat\u0131mda daha \u00f6nce g\u00f6rmedi\u011fim bu m\u00fcthi\u015f renkler beni hayrete d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Senelerdir ara verdi\u011fim yazmaya yeniden ba\u015flamak i\u00e7in i\u00e7imde inan\u0131lmaz bir istek duyuyordum. Sonbahar\u0131n renkleri belli ki sihirliydi. Kamp\u00fcse de\u011fen sihirli de\u011fnek her \u015feyi h\u0131zla de\u011fi\u015ftiriyordu. G\u00fcnl\u00fck y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015flerimden birindeydim ve \u00e7iselemeye ba\u015flayan ya\u011fmuru fark edince yava\u015flad\u0131m ve bir banka oturdum. \u0130nsanlar\u0131 izlemeye ba\u015flad\u0131m, onlar\u0131n h\u0131zlanan ya\u011fmurdan ka\u00e7\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131 seyrederken, mis gibi kokan toprak kokusunu i\u00e7ime \u00e7ektim. G\u00f6zlerimi kapad\u0131m ve kendimi bir sahilde hayal ettim. Sahilde ya\u011fmurlu bir g\u00fcnde \u00e7\u0131plak ayaklar\u0131mla kumlar\u0131n \u00fczerindeydim.<\/p>\n
“Bu yaz\u0131n\u0131n 5846 numaral\u0131 Telif Haklar\u0131 Kanunu uyar\u0131nca tamam\u0131n\u0131n ya da par\u00e7alar\u0131n\u0131n kopyalanmas\u0131, izinsiz olarak yay\u0131nlanmas\u0131, yazar\u0131n\u0131n ad\u0131n\u0131n de\u011fi\u015ftirilmesi, \u00fczerinde hak iddia edilmesi yasakt\u0131r. Kanunun 71. maddesi uyar\u0131nca bunun aksi davran\u0131\u015flar hakk\u0131nda kanuni i\u015flem yap\u0131l\u0131r.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Otob\u00fcs h\u0131zla giderken, g\u00f6zlerim yollarda, akl\u0131m ise geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m evimdeydi. \u00dcniversite sonu\u00e7 belgesinin eve ula\u015ft\u0131\u011f\u0131 an\u0131 hat\u0131rlad\u0131m, t\u00fcm ev halk\u0131 mutluluktan havalara u\u00e7mu\u015f, sevin\u00e7ten evin i\u00e7inde z\u0131play\u0131p durmu\u015ftuk. Sonunda ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131m, art\u0131k d\u00fcnya benim i\u00e7in d\u00f6nmeye ba\u015fl\u0131yordu, uzun zamand\u0131r hayalini kurdu\u011fum … Okumaya devam et